Absint FAQ

Wat is absint?
Wat is absintalsem?
Is absint verboden?
Waarom was het dan verboden?
Hoe drink je absint?
Moet ik het dan niet in brand steken?
Hoe smaakt absint?
Waar kan ik absint kopen?
Wat kost een fles absint?
Waarom is absint groen? Wat is die kleurloze absint?
Kan ik zelf absint maken?
Wat is thujon?
Ga ik hallucineren door absint?
Wat is absinth?

Wat is absint?
Absint is een drank op basis van absintalsem, anijs, venkel en een hele reeks andere kruiden.  Het was oorspronkelijk een geneesmiddel, en werd voor het eerst commercieel uitgebracht als drank in 1797 in Zwitserland, waarna het in de loop van meer dan een eeuw uitgroeide tot aperitief bij uitstek. Absint werd het symbool van de Belle Epoque in Frankrijk, en werd nauw geassocieerd met de enorme opkomst van literaire en artistieke activiteiten gedurende die periode. Aan dit tijdperk en de hele absintindustrie kwam een einde toen de drank verboden werd in Zwitserland (1910) en Frankrijk (1915).

Vaak wordt absint als likeur bestempeld, maar dat klopt niet. Een likeur is een drank met een relatief laag alcoholgehalte, gesuikerd op fles. Absint is een drank met een betrekkelijk hoog alcoholgehalte (45 tot 75 graden) en wordt niet gesuikerd in de fles. Absint is een uitstekend aperitief, likeuren worden vaak als digestief na de maaltijd gedronken.

In het Frans is de correcte naam absinthe, in het Duits Absinth, in het Spaans absenta en in het Italiaans assenzio.

Wat is absintalsem?
Absintalsem (artemisia absinthium) is een kruid uit de alsemfamilie (composietplanten). Het heeft een blijvende wortel, vanwaar stevige, vertakte, zilvergroene stengels oprijzen. De gegroefde bladeren zijn langs beide kanten zilvergroen en de verschillende segmenten hebben een smalle stompe vorm. De buisvormige bloemen zijn gegroepeerd in kleine trossen en hebben een geelgroene tint. Absintalsem bloeit van juli tot oktober. Bladeren en bloemen hebben een zeer bittere smaak en karakteristieke geur. In België en Nederland is deze alsemsoort tamelijk zeldzaam. Absintalsem is een ingrediënt in verschillende dranken zoals absint, vermout en Chartreuse.

Is absint verboden?
Absint was lange tijd verboden. Een aantal zogenaamd wetenschappelijk onderbouwde studies uitgevoerd in Frankrijk eind 19^e eeuw toonden aan dat absint erg schadelijk was voor de menselijke gezondheid. De voornaamste geleerde die deze studies uitvoerde was Dr. Valentin Magnan, gespecialiseerd in alcoholisme en krankzinnigheid. Mede door zijn inspanningen, hierin gesteund door zijn aanhangers, ontstond een heuse politieke strijd tussen de drankenindustrie en de prohibitionisten, waarbij deze laatste uiteindelijk aan het langste eind trokken. De fabricage en verkoop van absint werd verboden in Zwitserland, Frankrijk en een aantal andere Europese landen waaronder België (1906). In andere landen, zoals Spanje en het Verenigd Koninkrijk, werd absint echter nooit verbannen, omdat het daar nauwelijks gedronken werd.

Sinds 2005 is de achterhaalde absintwet afgeschaft. Meer recent onderzoek liet van de voorgaande studies geen spaander heel, en doordat de EU een aantal limieten aangaande maximumgehaltes thujon in voedsel en dranken bij wet had vastgelegd, was de oude wet op het verbod van absint geheel overbodig.

Waarom was het dan verboden?
Ondanks het feit dat Dr. Magnan toch wel één en ander realiseerde op het vlak van het behandelen van alcoholisme voor zijn tijd, bekeek hij absint toch met een paar fameuze oogkleppen op. Hij was ervan overtuigd dat het Franse “ras” in een neerwaartse spiraal van degeneratie zat, en dat absint daar de voornaamste oorzaak van was. Voor hem waren de negatieve effecten van absint veel sterker dan die van gewone alcohol, en hij baseerde zich op experimenten die vandaag de dag enkel als lachwekkend te omschrijven zijn, en die ook in Dr. Magnan’s tijd door de beter geschoolden als twijfelachtig werden beschouwd. Dr. Magnan was er tevens van overtuigd dat krankzinnigheid door het drinken van absint erfelijk overdraagbaar was.

Voor de Franse anti-alcohol liga was absint boosdoener nummer 1 onder de sterke dranken: sterker dan andere dranken, goedkoper dan cognac, populair bij de werkende klasse en door één van de meest vooraanstaande Franse artsen bewezen uiterst gevaarlijk te zijn. Maar omdat een totaalverbod in Frankrijk zo goed als onmogelijk was – wijn werd immers beschouwd als gezond en een deel van het Franse nationale goed – werd absint hun hoofddoelwit. De liga werd actief in de strijd bijgestaan door de wijnsector. Deze zag immers een te duchten concurrent in absint, en de wijnbouwers sprongen maar al te graag mee op de barricade van de prohibitionisten. In 1910 werd in Frankrijk 36 miljoen liter absint geconsumeerd, wat een doorn in het oog was van de wijnboeren die nog steeds herstellende waren van een ziekte aan hun wijngaarden aan het einde van de jaren ’70 van de 19^e eeuw.

De zucht naar sensatie in de pers bracht een verhaal over een vreselijk familiedrama in Zwitserland, met als zondebok: absint. Jean Lanfray, een Zwitserse arbeider, schoot zijn familie dood na de werkdag. Ondanks het bewezen feit dan Lanfray een hopeloze dronkaard was die alles dronk wat hij maar in handen kreeg, werd absint hier als de schuldige aan zijn gedrag bevonden. Want, hij had immers ’s ochtends voor hij naar zijn werk vertrok twee glazen absint gedronken…

Het dient ook gezegd te worden dat de term “absint” niet kan gebruikt worden om alles wat onder die noemer verkocht werd als één en hetzelfde te beschouwen. Voor elk ambachtelijk gedistilleerd product van hoge kwaliteit, bereid uit zorgvuldig uitgezochte ingrediënten, bestond er een groter aantal dubieuze, zelfs gevaarlijke brouwseltjes, gemaakt van slechte alcohol (methanol!), extracten van twijfelachtige afkomst en kleurstoffen die totaal niet geschikt zijn voor menselijke consumptie zoals kopersulfaat.

Hoe drink je absint?
Een goeie absint serveer je een beetje zoals pastis. Je doet een hoeveelheid absint in een glas (3cl is ideaal) waarna je langzaam ijskoud water bij de absint laat lopen of druppelen. Dit kan met een karaf, maar er bestaan ook speciale waterfonteinen. Tegen het einde van de 19^e eeuw werd het een mode om absint met suiker te nuttigen. Men plaatste daarvoor een speciale absintlepel op het glas, waarop men een klontje suiker plaatste. Het water werd vervolgens op de suiker gedruppeld, zodat die oploste en mee in de absint terecht komt. Dit maakt de absint zoeter, en kan in sommige gevallen de smaken beter tot hun recht laten komen.

Wij raden iedereen aan het op beide manieren te proberen, zodat je weet welke manier voor welk merk absint naar jouw smaak het beste is. In geen enkel geval komt er bij kwaliteitsabsint vuur bij kijken. Dat is een moderne marketingtruc bedacht door producenten van vieze nepproducten om klanten te lokken en aldus te misleiden.

Moet ik het dan niet in brand steken?
Neen. Je ziet het wel op websites als Youtube, maar het in brand steken van een kwaliteitsabsint is een verachtelijk iets, dat door een echte absintliefhebber met minachting wordt bekeken. Er is geen enkele historische achtergrond voor dit “vuurritueel” uit de jaren ’90, toen Tsjechische verkopers van kleurrijke “absinth” hun afschuwelijke bocht wilden gaan verkopen aan mensen mét smaak. Mogelijk wilden zij het succes van de “Flaming Sambuca” imiteren.

Jammer genoeg zijn veel mensen ervan overtuigd dat het juist wel zo moet. Maar wie met vuur wil spelen… Steekt beter de barbecue aan.

Hoe smaakt absint?
Absint is een drank op basis van groene anijs, en soms ook een beetje steranijs. Hierdoor is de anijssmaak erg prominent. De andere kruiden zorgen echter voor een veel interessanter en uitgebreider smaakpalet dan bij andere anijsdranken zoals pastis, anis, raki of ouzo.

Sommige producenten gebruiken iets minder anijs, waardoor de drank aangenaam kruidig wordt (bvb. de Roquette 1797 van Emile Pernot te Pontarlier).

Absint is in geen geval bitter, toch niet als het op de correcte manier gemaakt werd. Bij het distilleren blijft het meeste van de absinthine, de stof in de alsem die deze plant zo bitter maakt, achter in de ketel. Ook smaakt absint niet naar dropjes, zoals sommigen menen. De smaak van groene anijs en zoethout is wel degelijk verschillend.

Waar kan ik absint kopen?
Sinds kort kan je absint en alle toebehoren in België kopen op http://absinthia.be. Voordien was je vaak aangewezen op buitenlandse websites, waarbij dikwijls enorm hoge verzendkosten aan te pas kwamen. Absinthia probeert ook in de betere drankenhandels absint in de winkelrekken te plaatsen.

Let vooral op als je absint koopt in de winkel, dat wat je koopt effectief absint is, en geen nepproduct, wat zonde van je geld (en smaakpapillen) zou zijn.

Wat kost een fles absint?
Een fles absint kopen is iets zoals whisky kopen. Je kunt een goedkope whisky uit de supermarkt nemen die je dan waarschijnlijk niet echt bijzonder lekker vindt, of je neemt een fles kwaliteitswhisky aan een prijs die drie maal zo hoog ligt maar waar je wel heerlijk van kunt genieten.

Hetzelfde gaat op voor absint. Je kunt een fles fluorescerende Hapsburg kopen (die overigens vaak véél te duur verkocht worden) waarvan je na één glas bijna over je nek gaat omdat het zo walgelijk is, of je koopt een fles heerlijke, aromatische kwaliteitsabsint waar je lekker ontspannen van kunt genieten, alleen of onder vrienden.

Uit een fles van een halve liter absint haal je gemakkelijk 15 glazen absint, aangezien je het aanlengt met water.

Waarom is absint groen? Wat is die kleurloze absint?
In de 19^e eeuw werd zowel groene als kleurloze absint verkocht. De groene variant was het populairst bij de Franse cafés. Mede hierdoor verkreeg de drank de bijnaam “de groene fee”, een naam waardoor vandaag de dag iedereen denkt dat absint groen móet zijn. Dat is niet altijd zo.

In feite is elke gedistilleerde absint in eerste instantie een kleurloos product. Het distillaat kan in dit stadium al gebotteld en verkocht worden, als blanche, of het kan gekleurd worden door een aantal kruiden zoals roomse alsem, hysop en citroenmelisse gedurende korte tijd te laten weken in de vloeistof. Chlorofyl uit deze planten geeft de drank vervolgens een groene kleur, terwijl de kruiden op hun beurt tegelijk ook bijdragen tot de uiteindelijke smaak van het geheel.

Het verschil in kleur is zoals bij klassieke champagne en rosé champagne. Geen van beide is beter, maar bieden de klant wel een andere smaakbeleving.

Gedurende de periode waarin absint verboden was, maakten zowat alle Zwitserse clandestiene stokers van absint kleurloze absint, beter gekend als La Bleue. Dit deden ze om de douaneofficieren te misleiden dat het om wodka of een andere kleurloze drank ging. Een traditie die tot op de dag van vandaag wordt voortgezet.

Kan ik zelf absint maken?
Om echte absint te maken heb je een distillatieketel nodig. Aangezien in veel landen zelf stoken bij wet verboden is zonder de nodige vergunningen, raden wij je aan hier niet mee te beginnen.

Je vindt op sommige webwinkels of zelfs op eBay wel eens van die absinthe kits, een pakket waar alle kruiden in zouden zitten die je nodig hebt, zodat je alleen nog maar iets waar alcohol inzit zoals wodka moet toevoegen en je absint hebt. Dit is echter géén absint. Je maakt er gewoon een onsmakelijk maceraat mee. En in sommige gevallen moet je zelfs opletten dat je jezelf niet gewoon vergiftigt. Vertrouw eerder op je slijter of Absinthia, zij kunnen je voorzien van echte absint.

Wat is thujon?
De alsem die in absint gebruikt wordt, bevat net als boerenwormkruid en salie het terpeen thujon. Bij een zéér hoge dosis veroorzaakt thujon verlammingen, spiertrekkingen, rusteloosheid, nierschade en in bepaalde gevallen de dood. Deze tests werden uitgevoerd op laboratoriumdieren. De concentraties thujon die in eender welke absint teruggevonden werd, zowel in moderne merken als in de absint van vóór het verbod, was echter steeds vele malen kleiner dan de hierbij gebruikte hoeveelheden.

Het is wetenschappelijk aangetoond dat degelijk gemaakte absint zelden een thujongehalte van boven de 35 milligram per liter hebben, wat de EU limiet is voor thujon in bitters. Verhalen over hoe de distillateurs thujon uit het distillaat extraheren zijn trouwens ook allemaal verzonnen. Veel absintmerken vallen op geheel natuurlijke wijze onder de 10 mg/l doordat er bijzonder weinig thujon doorheen het distillatieproces meekomt. De hele redenering dat thujon verantwoordelijk is voor bijvoorbeeld het blind worden van absint berust dus geheel op onwaarheden. Wat wel mogelijk is, is dat drinkers van goedkope absint van povere kwaliteit allerlei schadelijke gevolgen ondervonden door alcoholvergiftiging of het gebruik van kleurstoffen als kopersulfaat en -acetaat, alsook methylalcohol. Een beetje zoals de gevallen die de laatste tijd in het nieuws kwamen waar jongeren in de coma gingen na het drinken van slechte, goedkope vodka.

Thujon heeft trouwens ook heilzame effecten: de remming van de groei van diverse bacteriën, de bescherming van de lever tegen schadelijke metabolieten en de verbetering van het korte kortetermijngeheugen.

Ga ik hallucineren door absint?

Wees nou eerlijk: zou de wetgever de verkoop van een product waar je van gaat trippen goedkeuren? Het antwoord luidt dus: neen. In geen enkele absint, ook niet in de merken die het tegendeel beweren, zit ook maar iets dat ervoor zou kunnen zorgen dat je dingen gaat zien die er niet zijn. Alcoholisten kunnen tijdens de ontwenning echter wel delirium tremens ervaren, een verschijnsel te wijten aan een gebrek aan ethanol in hun verslaafd brein, met symptomen als stuipen, desoriëntatie en hallucinaties tot gevolg. Maar alcoholisten drinken alles, niet alleen absint. We wensen absoluut niemand dit soort verslaving toe. Drink dus met mate, en hou het leuk voor iedereen (ook jezelf).

Wat is absinth?
We hebben ze allemaal wel eens ergens gezien, die glimmende turkooize, neongroene, briljantrode of zelfs zwarte flesjes met het opschrift “absinth”. In het beste geval gaat het om naar anijs smakende mengseltjes, in het slechtste geval smaakt het gewoon afgrijselijk slecht. Noem het “Bohemian” of “Moderne” absint, geen van allen hebben ze ook maar iets met echte absint te maken. En ze komen niet alleen uit Tsjechië: sommige merken uit Duitsland, Spanje, Bulgarije en Oostenrijk moeten niet onderdoen in wansmakelijkheid voor hun Tsjechische verwanten.

In deze landen worden misschien wel één of twee degelijke absintmerken gemaakt, maar het merendeel blijft gewoon wodka waar kleur- en smaakstofjes aan zijn toegevoegd. Nep, allemaal. Wie graag echt wil weten hoe absint ten tijde van Van Gogh smaakte, wendt zich beter tot de producten aanbevolen op deze site en verkrijgbaar bij http://Absinthia.be

Overige vragen mogen steeds gesteld worden in de comments, ik zal men best doen ze te beantwoorden.