Amendement afschaffing Absintwet

Op 23 februari 2005 verscheen in het Belgisch Staatsblad de volgende wet:

“Art. 7. De wet van 25 september 1906 waarbij het vervaardigen,
invoeren, vervoeren, verkoopen, alsmede het ten verkoop in voorraad
hebben van alsemlikeuren is verboden, wordt opgeheven.”

Aan dewelke het volgende amendement uit de Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers (8 december 2004) voorafging:

Nr. 2 VAN DE HEER DE PADT c.s.
Art. 12 (nieuw)

Een artikel 12 invoegen, luidende:

«Art. 12. — De wet van 25 september 1906 waarbij
het vervaardigen, invoeren, vervoeren, verkopen, alsmede
het ten verkoop in voorraad hebben van
alsemlikeuren is verboden, wordt opgeheven.».

VERANTWOORDING

In Nederland heeft de regering op 1 november 2004 een
wetsvoorstel ingediend dat de Absintwet van 1909 moet opheffen.
België kent een gelijkaardige wet in de vorm van de wet
van 25 september 1906 waarbij het vervaardigen, invoeren,
verkopen, alsmede het ten verkoop in voorraad hebben van
alsemlikeuren is verboden.

In de negentiende eeuw en in het begin van de twintigste
eeuw werden onder de naam absint sterke dranken geproduceerd
van uiteenlopende samenstelling, maar meestal bereid
met boerenwormkruid (werkzaam bestanddeel : thujon) anijs,
venkel en – in kleine hoeveelheden – nootmuskaat, jeneverbes
en hysop. Deze drank bevatte verder nogal eens riskante hoeveelheden
kopersulfaat, anilinegroen en loodsuiker. Daarnaast
was er het zeer hoge alcoholgehalte, tot 85%. De traditionele
absint werd gestookt. Consumptie van de traditionele absint
bracht vanwege de vaak grote hoeveelheden thujon en het hoge
alcoholpercentage duidelijke gevaren mee voor de gezondheid.

Verschillende Europese landen (België 1906), Zwitserland
(1907), Nederland (1909), Frankrijk (1915), Duitsland (1923) en
Italië (1931) vaardigden regelgeving uit om de gevaren van absint
te beteugelen.

In sommige EU-lidstaten is de consumptie van absint niet
meer verboden; in andere is zij nooit verboden geweest. In bepaalde
lidstaten worden absintdranken ook legaal geproduceerd
en ook buiten de Europese Unie gebeurt dat. Thans zijn er verschillende
varianten op de markt. Deze worden over het algemeen
niet meer geproduceerd door middel van distillatie, maar
door middel van het laten trekken van de ingrediënten van alcohol.

Naar aanleiding van constateringen van de controlerende
instanties dat deze nieuwe absintvarianten op de Nederlandse
markt werden aangeboden, hetgeen leidde tot een klacht van
een importeur en twee strafzaken tegen een Amsterdamse slijter,
heeft de Nederlandse regering besloten de Absintwet opnieuw
te bekijken en uiteindelijk op te heffen en wel om de volgende
redenen.

Het verbod op het invoeren, verhandelen enz. van absint levert
een handelsbelemmering op. Deze kan tegenover andere
EU-lidstaten alleen worden gerechtvaardigd uit hoofde van bescherming
van de volksgezondheid. Daarom is over de mogelijke
risico’s van consumptie van absint in Nederland advies
gevraagd aan het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu.
Uit dit onderzoek is gebleken dat in de huidige absintdranken
en daarop gelijkende likeuren (afgezien van het hoge alcoholgehalte)
alleen de thujon nog een gevaar vormt voor de volksgezondheid.
Thujon – een terpeen – is neurotoxisch. Dit betekent
in concreto dat gebruik van thujon in kleine hoeveelheden
leidt tot milde vormen van euforie en in grotere hoeveelheden
tot hallucinaties en andere mentale afwijkingen, zoals epileptische
stuipen.

De maximumhoeveelheid thujon in eet- en drinkwaren is in
de Europese Unie geregeld in de richtlijn 88/388/EEG van de
Raad van de Europese Gemeenschappen van 22 juni 1988
betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der
lidstaten inzake aroma’s voor gebruik in levensmiddelen en de
uitgangsmaterialen voor de bereiding van die aroma’s. Deze richtlijn
stelt de volgende maxima voor thujon (alfa en bèta):

– alcoholhoudende dranken met een alcoholgehalte tot 25 %: 5 mg/kg;
– alcoholhoudende dranken met een alcoholgehalte van meer dan 25 % : 10 mg/kg;
– eet- en drinkwaren waarvan preparaten van salie ingrediënt zijn: 25 mg/kg;
– «bitters»: 35 mg/kg.

In België is de richtlijn 88/388/EEG omgezet via het koninklijk
besluit van 24 januari 1990 betreffende aroma’s voor gebruik
in voedingsmiddelen.

Het is overigens niet uitgesloten dat de nu toegestane
thujongehaltes in EU-kader opnieuw aan de orde zullen komen
en dat besloten zal worden tot lagere maxima.

Het alcoholgehalte van de huidige absintdranken loopt uiteen
van 45 tot 85 %. Het drinken van drank met een hoog
alcoholpercentage brengt gezondheidsrisico’s mee. Dit geldt
uiteraard voor alle dranken en niet specifiek voor absint. Het
hoge alcoholpercentage is dan ook geen reden om het verbod
op absint te handhaven. Bovendien zijn alcoholische dranken
in België onderworpen aan heel wat regels en bestaan er andere
wettelijke bepalingen die dronkenschap en hoge
alcoholintoxicatie moeten tegengaan.

Nu blijkt dat absint, behalve thujon en alcohol, geen andere
voor de gezondheid schadelijke stoffen bevat, en voor zowel
het thujongehalte als het alcoholgehalte regels van kracht zijn,
kan de handelsbelemmering die de wet van 1906 meebrengt
niet langer uit hoofde van de bescherming van de volksgezondheid
worden gerechtvaardigd. De wet van 1906 dient daarom te
worden opgeheven.

Guido DE PADT (VLD)
Bart TOMMELEIN (VLD)
Jacqueline GALANT (MR)
Jean-Claude MAENE (PS)
Stijn BEX (sp.a-spirit)
Filip ANTHUENIS (VLD)

Bron: museverte.be