De Geschiedenis Van Absint

De exacte oorsprong van absint (in het Frans “absinthe“) is nogal vaag. Reeds in het oude Egypte werd het hoofdingrediënt van absint, de plant artemisia absinthium of absintalsem, gebruikt voor allerlei doelen, voornamelijk als geneeskrachtig middel. Deze plant zou voor het eerst in een alcoholhoudende drank zijn gebruikt door de in Zwitserland rondzwervende Franse dokter Pierre Ordinaire als medicijn tegen maag- en andere klachten. De gezusters Henriod uit Couvet (Zwitserland) zouden zijn recept geërfd hebben. In 1893 schreef Edmond Quartier-La-Tente echter dat het recept van absint al bekend was in het kanton Neuchâtel vóór de komst van Ordinaire in 1771. Henriette Henriod bereidde elixers om uiteenlopende kwalen te behandelen. Een daarvan was een gedistilleerd alsemextract. Een etiket van rond 1750, dat wordt bewaard in het Historisch Museum van Neuchâtel, toont een afbeelding van een distilleerkolf. De tekst vermeldt: “Hoogwaardig absintextract volgens het unieke recept van mej. Henriod uit Couvet.”

Hoe het ook moge geweest zijn, zeker is wel dat de stichters van de allereerste absint distilleerderij, Dubied Père et Fils (opgericht in 1797 door Major Dubied, zijn zoon Marcellin en schoonzoon Henry-Louis Pernod te Couvet) hun recept van deze dames ontleend had. In 1805 startten zijn hun tweede distilleerderij te Pontarlier (Frankrijk), onder de naam Maison Pernod Fils, de meest gekende absintdistilleerderij in de geschiedenis van deze geestrijke drank.

Tijdens de Franse oorlog in Marokko (omstreeks 1840) werd de groene fee aan de soldaten gegeven als middeltje tegen Malaria. De soldaten die van deze oorlog weer thuiskwamen, brachten hun smaak voor absint mee, zodat enkele jaren later ook in de Franse cafés en bistro’s absint geschonken werd. Door de start van de massaproductie van absint, waardoor de prijs van deze sterke drank fors daalde, en het wijntekort omstreeks de jaren 1880-1890, werd absint de drank bij uitstek in Frankrijk, goed voor een consumptie van 36 miljoen liter per jaar. De opmars van absint was ook buiten Frankrijk te merken. De drank van de groene fee werd ook in de buurlanden van Frankrijk geschonken, en was ook populair in de rijke huizen in Praag.

Maar samenlopend met de opmars van absint, was er jammerlijk genoeg ook de opmars van alcoholisme in Frankrijk. Verschillende groeperingen trachtten de verslaving aan alcohol die vooral de lagere klasse aantastte een halt toe te roepen, en absint, als populairste drank onder de bevolking, werd het symbool bij uitstek van deze campagnes. Maar ook de sluwe wijnhandelaars deden hieraan mee, zij zagen absint immers als de grote concurrent die zij op deze manier konden uitschakelen. Als onderdeel van de campagne werd de veronderstelling aangehaald dat thujon, een stof die in de absintalsem zit, en bijgevolg ook een klein deel uitmaakt van de absint als drank, een hallucinogeen zou zijn, waardoor de drinkers soms wrede misdaden zouden begaan, en zedenfeiten pleegden. Sterk overdreven natuurlijk, absint is een alcoholhoudende drank, die destijds meestal 72 graden sterk was. En net als met andere sterke dranken was het de alcohol die de drinker parten speelde. Onder druk van de protest campagnes werd absint uiteindelijk een verboden drank. België was bij de eerste landen om absint te verbannen in 1906, gevolgd door Zwitserland in 1907, Nederland in 1909, Amerika in 1912 en Frankrijk en de meeste andere Europese landen in 1915.

In de daaropvolgende jaren werd nog wel absint gemaakt, maar dan ondergronds in kleine hoeveelheden, vooral in Zwitserland. Voor het grote publiek werden absintalternatieven uitgevonden, zoals de Pastis en de Ouzo. Absint werd door de meeste mensen vergeten. Tot zo rond 1990 een franse wetsaanpassing doorgedreven werd dat enkel sterke dranken die niet openlijk ‘absinthe’ genoemd werden en aan de EU regelgeving inzake thujon-gehalte voldeden, onder het verbod op absint vallen. In Nederland slaagdde Menno Boorsma erin om in 2004 de wettekst te laten aanpassen, zodat deze weer legaal werd. In België werd het verbod op absinthe in 2005 uit het wetboek gehaald ter vereenvoudiging, onder het motto dat de wetten opgelegd door de EU volstaan. Door deze en alle andere versoepelingen in vele landen van Europa en daarbuiten, kunnen we nu over meer dan 200 merken absint beschikken, en er weer volop van genieten…