La Maison Fontaine

Eén ding kun je alvast wel stellen van La Maison Fontaine van distilleerderij Les Fils d’Emile Pernot: het is een moderne absint. De fles komt in een kartonnen doos die weliswaar niet bijzonder stevig maar wel erg stijlvol, minimalistisch ontworpen is. Ook de fles ziet er erg minimalistisch uit, niet wat men verwacht van een fles absint, waar men meestal een klassiek ontwerp voor kiest. Maar uiterlijk is één ding, veel belangrijker is de inhoud. Laten we die nieuwe fles Fontaine meteen kraken.

Wat ruikt dat lekker! Een aangename geur van steranijs, engelwortel en zoete Pontarlier-alsem zweeft onze neus tegemoet. Er zit ook een floraal tintje aan, maar niet erg duidelijk waarneembaar. Deze blanche smacht ernaar in mijn glas terecht te komen en overladen te worden met ijskoud water. Dus! De brouilleur gaat op het glas, wat water erbij. De louche begint meteen, zoals we kunnen verwachten van een blanche. Erg dikke, voluptueuze mistwolken dartelen rond in de absint, totdat deze zich gewonnen geeft en geheel en al transformeert tot een prachtig wit ambrosia – met een heel vaag blauw tintje. Een la bleue uit Frankrijk?

De smaak vervolgens bevestigt wat onze neus ons al wilde vertellen: die heerlijk zoete, onovertroffen alsem uit Pontarlier vergezeld van steranijs, zachte venkel, engelwortel, kamille en een andere, vaag florale smaak voeren hier de bovenhand. Misschien is het omdat we erover gelezen hebben op hun website, maar in de nasmaak zit een héél erg zachte noot die ons aan komkommer doet denken, een beetje zoals in Hendrick’s Gin… Al kan dat zoals gezegd de invloed van de reclamejongens van Pernot zijn.

Onze glazen zijn inmiddels weer leeg, ons gemoed vol en de “witte fee” op tafel lonkt verleidelijk. Wie kan zulks een schoonheid weerstaan?

Noot: La Maison Fontaine won de gouden absintlepel op de Absinthiades van 2010, categorie blanches!

Meer info? Zie http://www.fontaineabsinthe.com/