Wat is absint?

Absint (Fr. “absinthe“)
In de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw was “absinthe” zeer populair bij de bevolking van landen als Frankrijk en Zwitserland. Vooral bij kunstenaars was deze drank zeer geliefd. Daarna werd deze drank verbannen (waarom kan je hier lezen) en geraakte deze in de vergetelheid. Nu is de geestrijke drank absint terug van weggeweest.

Ingrediënten
De basisingrediënten van een echte absint zijn steeds dezelfde:

• Absint (artemisia absinthium)
• Anijs (pimpinella anisum)
• Venkel (foeniculum vulgare)

Daarnaast worden er voor praktisch elk merk nog andere kruiden toegevoegd, zoals romeinse alsem of kleine absint (artemisia pontica), melisse (melissa officinalis), steranijs (illicium verum), enz.

Bereidingswijze
Absint wordt op 2 verschillende manieren bereidt. De eerste is door distillatie, waarbij de basisingrediënten in ethylalcohol worden geweekt. Eventueel wordt er daarna water aan toegevoegd, en uiteindelijk wordt dit maceraat gedistilleerd, met als resultaat een kleurloze absint, wat Blanche of La Bleue wordt genoemd, en onder deze noemer verkocht wordt. Om te komen tot de befaamde groene absint of Verte worden er daarna nog kruiden zoals de kleine absint en hysop aan toegevoegd, en wordt het geheel lichtjes verwarmd, waardoor deze kruiden hun groene kleur afgeven, wat zorgt voor de karakteristieke lentegroene kleur van de absint verte.

Een andere manier om absint te bereiden is door menging van kruidenextracten of oliën. Deze bereidingswijze wordt door velen als minderwaardig beschouwd, want er komt geen distillatieproces bij te pas.

Toebehoren
De schenking van absint is een bijzondere aangelegenheid waarbij verschillende attributen te pas komen. Zo zijn er om te beginnen allerlei absintglazen beschikbaar, speciaal ontworpen voor deze drank. Ook zijn er speciale lepels, geperforeerd met gaatjes, waarop meestal een suikerklontje wordt gelegd waarover men dan zachtjes het water laat vloeien of druppelen.

Uiteindelijk zijn er dan ook nog de befaamde absintfonteinen. Deze fonteinen, met een groot reservoir om het water te koelen, werden pas tegen het einde van de 19e eeuw in gebruik genomen, zogenaamd om het water te zuiveren (dit gebeurde dan wel door middel van asbestfilters) Nu gebruiken we ze om het water lekker koud te houden en op een makkelijke en fascinerende manier een juiste hoeveelheid water aan onze absint toe te voegen.

Er zijn nog verschillende andere attributen zoals de grilles of grilletjes en brouilleurs (speciale reservoirs die je op je glas plaatst met een klein gaatje in, waardoor het water langzaam in de absint overloopt) die dezelfde functie hebben als de lepels maar nooit echt populair zijn geweest, alsook speciale suikerpotten om samen met de fontein op de tafel of bar te plaatsen.

Schenkwijze
Het schenken van absint vereist ook enige voorkennis en handigheid. het omhelst een vast ritueel, dat bijbrengt aan de mystieke sfeer van de drank.

De Franse manier is die waaraan de absintheur zijn/haar voorkeur geeft. Giet eerst een wat absint (ongeveer 30ml) in je glas. Plaats vervolgens een absintlepel bovenop je glas, en plaats er naar eigen smaak een suikerklontje op. Laat vervolgens wat ijskoud water op het suiker druppelen (als je een karaf gebruikt vergt dit wel enige handigheid) Laat hierbij enkele pauzes, zodat de suiker langzaam kan smelten, en de absint traag genoeg mengt met de siroop die van de lepel druppelt. Op deze manier laten de kruiden die in de absint zitten op een optimale manier hun smaken los, en kan je een mooie verkleuring naar een lichtgroen tot witte kleur waarnemen, de louche. Eens de suiker volledig gesmolten is, kan je eventueel iets sneller water toevoegen, tot je je gewenste hoeveelheid absint bereikt hebt. Meestal gebruikt men een verhouding 1:2, 1:3, 1:4 of 1:5.

De Tsjechische manier is een moderne manier, die door de Tsjechische verdelers van Absinth (inderdaad, zonder -e) als ‘authentiek’ versleten wordt. Bij deze eerder riskante methode wordt de absinth in het glas geschonken, waarna men in een meestal gewone lepel een suikerklontje legt dat men in de absinth dopt, of met een klein beetje absinth overgiet. Met een aansteker steekt men dan het klontje aan, waardoor de suiker karameliseert. Eens zover, wordt de inhoud in het glas gedaan, en overgoten met water. Deze manier van schenken is echter niet de correcte, en wordt door absintheurs geminacht.

Thujon
Dat absint in het verleden en zelfs nu nog als een drug werd en wordt beschouwd is pure mythe. Uiteraard zit er in de plant absint een chemische stof genaamd thujon, een terpeen dat in grote hoeveelheden kan leiden tot spasmen, delirium, hyperactiviteit of erger. Maar in zowat alle kruiden kunnen gevaarlijke stoffen zitten, de kunst bestaat erin de kruiden op de juiste manier te gebruiken.

In het geval van absint zal je nooit een grote hoeveelheid thujon in je fles aantreffen, en er zeker geen zware effect van ondervinden, zelfs niet in de Tsjechische variant. Het percentage alcohol in absint zorgt er in de eerste plaats al voor dat je nooit genoeg absint kan drinken om zóveel thujon binnen te krijgen. Waarom sommige kunstenaars die absint dronken er dan zulke mystieke eigenschappen aan toe kenden? Dit zal eerder te wijten zijn aan het hele ritueel van schenken en de mysteries die de louche oproepen dan aan thujon. Je kan dus met een gerust hart een glaasje van deze groene drank nuttigen, het enige waar je last van zou kunnen krijgen is de hoeveelheid alcohol, net zoals met eender welke andere sterke drank.

Wil je meer weten over absint specifiek in België, lees dan hier verder.